اولين برگ پاييزي ...

امشب به قصه ی دل من گوش می کنی ، فردا مرا چو قصه فراموش می کنی

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با برگ پاییزی | وبلاگ رسانه |

Template

در اين هستي غم انگيز

وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي « دوستت دارم»

كام زندگي را تلخ مي كند

وقتي شنيدن دقيقه اي صداي بهشتي ات

زندگي را

تا مرزهاي دوزخ

مي لغزاند

ديگر - نازنين من -

چه جاي اندوه

چه جاي اگر...

چه جاي كاش...

و من

- اين حرف آخر نيست -

به ارتفاع ابديت دوستت دارم

حتي اگر به رسم پرهيزکاري هاي صوفيانه

از لذت گفتنش امتناع كنم.

مستور

\|	نوشته شده توسط رز !!

به زعم واژه ی جاودانگی ،

جاری زمان را انتهایی نیست ؛

من تنها وزش نسیمی دیگر گونه را حس می کنم ،

ناقوس لحظه ای نو را .

آیا آن نسیم به سوی شکست می کشاند یا به سوی پیروزی ؟

با خود افتخار می آورد یا تباهی ؟

نمی بینم چهره اش را ؛

من تنها وزش نا گهانی آن را احساس می کنم

لحظه ها با چهره هایی مه آلود به پرواز در می آیند ،

همچون پرندگانی از جهان دیگر ،

به سوی وسعت بی کرانه ی زندگی ؛

چگونه می توانم بازشان دارم از پرواز ؟

و به این سان ، در هجوم ِ بی امان ِ لحظه ها ،

در دام تارهای در هم تنیده ی آنها ،

ترک بر می دارد آرامشم

در گذر از سایه های سیاه ِ تردید .

زینائیدا هیپیوس (Zinaida Hippius)

\|	نوشته شده توسط رز !!